Dr. Jens Haugan, Noreg/Norway/Norwegen
mail AT jenshaugan.com - www.jenshaugan.com/publications/
[online article]

Publisert som / Printed as: ”Utilbørleg språkhets". Hamar Dagblad, 08.03.2012, s. 16. [>pdf av denne artikkelen]
Innlegget er ein kommentar til Bjørn Kristen Ørbæk: Utilbørlig språktvang, Hamar Dagblad, 01.03.2012, s. 20  [pdf av innlegget].

Utilbørleg språkhets

 

JENS HAUGAN
Førsteamanuensis i norsk, Høgskolen i Hedmark
________________________________________
 

Bjørn Kristen Ørbæk skriv i Hamar Dagblad 1. mars under overskrifta ”Utilbørlig språktvang” mykje av det same han har skrive før, og det meste er like utilbørleg som før.

Nynorsk og bokmål er jamstilte skriftspråk. Å finne nynorsk i ”vanlege” lærebøker ved sida av bokmål bør vel heller vere naturleg enn at nokon meiner det blir ”pressa inn”.

Nynorskbruken i offentleg forvaltning er og har vore eit heller trist kapittel, men at Noregs Mållag skulle ha greidd ”å få de politiske myndigheter med på en kraftig økning”, er nok litt vel optimistisk. Mållova som Ørbæk stadig kritiserer, skal sikre at begge skriftspråka er representerte med minst 25 %. Ørbæk bør byrje å leggje fram konkrete tal som viser at nynorskdelen har komme opp i 25 % eller over.

Ørbæk skylder på at folk i offentleg forvaltning ikkje kan nynorsk godt nok for å kunne følgje opp norsk lov. Samtidig krev Ørbæk at nynorsken skal forsvinne ut av skolen eller bli valfri. Det er som å seie at alle som ikkje greier å halde fartsgrensene i trafikken, bør få gjere som dei vil, og at opplæring i trafikkreglar bør bli valfri på køyreskolane.

Dei fleste køyrer litt for fort i trafikken. Etter Ørbæk sitt demokratisyn bør det vel då vere fritt fram for det store fleirtalet av det norske folk som ønskjer seg frie fartsgrenser.

Vanlege sjåførar skal jo berre fortast mogleg til og frå jobb, og dei møter ikkje desse problema som yrkessjåførane har måtta leve med ei årrekkje – overdimensjonerte fartsgrenser på alle offentlege vegar. Mange tenkjer ikkje over at dette vanvittige kravet påfører samfunnet store utgifter. Politi som må jobbe i vind og vêr for å ta fartssyndarane, og alle fartsbøtene som fører til personlege problem i heimen. Alle dei ulike fartsgrensene fører dessutan til rot i skiltjungelen og trafikal usikkerheit. Dei ulike fartsgrensene er konstruerte og unaturlege for 90 % av befolkninga.

I håp om at politikarar og andre i leiande posisjonar skjønner at Ørbæk sitt syn på demokrati og tvang ikkje heng i hop, skriv eg om og om igjen innlegg i avisene der eg svarer Ørbæk og ber om dei same spelereglane for alle.