Dr. Jens Haugan, Noreg/Norway/Norwegen
mail AT jenshaugan.com - www.jenshaugan.com/publications/
[online article]

Publisert som / Printed as: ”To riksdekkjande skriftspråk". Hamar Arbeiderblad, 18.02.2011, s. . [>pdf av denne artikkelen]
Innlegget er eit svar på: Bjørn Kristen Ørbæk: Regionale språkformer og riksdekkende skriftspråk, HA, 14.02.2011, s. 29 [pdf av innlegget].
To riksdekkjande skriftspråk
 

JENS HAUGAN
Førsteamanuensis i norsk, Høgskolen i Hedmark
________________________________________
 

Bjørn Kristen Ørbæk samanlikna i HA 14.02. ei setning frå Stange-dialekten med nynorsk og bokmål og kom fram til at den nynorske setninga ikkje passa til stangesetninga. Igjen kunne Ørbæk ha vore ”flinkare” til å byggje opp argumentasjonen sin mot nynorsk. Begge dei to skriftspråkvariantane er jo faktisk like nære eller fjerne det konkrete dømet frå Stange som blei brukt. Ørbæk punkterer dermed sin eigen argumentasjon.

Den andre delen av argumentasjonen som går igjen i Ørbæk sine innlegg, er at nynorsk er eit regionalt særspråk som ikkje burde vere riksspråk. Så når Ørbæk då samtidig indirekte påstår at vestlendingar snakkar nynorsk  og dermed ikkje vil føle bokmål som sitt naturlege skriftspråk, lurer eg på kva Ørbæk meiner med eit ”riksdekkjande” skriftspråk. Korleis meiner Ørbæk den same argumentasjonen vil sjå ut ifrå perspektivet til dei som definerer nynorsk som sitt skriftspråk?

Det verkar som om Ørbæk konsekvent definerer Vest-Noreg og/eller nynorskbrukarar ut av riket. At Ørbæk ønskjer at partia skal ta opp denne type separatisme inn i politikken, får han sjølvsagt lov til å ønskje og meine. Men om eit parti i neste omgang faktisk vil velje å høyre på Ørbæk og offentleg erklærer at nynorsk er eit særspråk som ikkje fortener å vere riksspråk, ville jo vere enda meir oppsiktsvekkjande enn Ørbæk sin eindimensjonale propaganda mot nynorsk.